Zincir Tahrikli Kovalı Elevatör: Türler, Bileşenler, Kapasite ve Seçime İlişkin Tam Kılavuz

Zincir Tahrikli Kovalı Elevatör Nedir ve Kayış Tahrikli Sistemlerden Farkları

Zincir tahrikli kovalı elevatör, bir dizi kovayı sürekli bir döngüde taşımak ve dökme malzemeleri (tahıl, çimento, gübre, kömür, mineraller veya endüstriyel tozlar) daha alçak bir yükleme noktasından yüksek bir boşaltma noktasına kaldırmak için çekiş elemanı olarak bir veya iki sonsuz zincir kullanan sürekli dikey bir taşıma makinesidir. Zincir, asansörün üst (baş) ve alt (ön) kısmındaki dişlilere bağlanır; tahrik ünitesi tipik olarak zincirin ve kovaların tahrik dişlisi üzerinde hareket ettiği ve malzemenin merkezkaç kuvveti, yerçekimi veya her ikisinin bir kombinasyonu ile bir boşaltma kanalına boşaltıldığı baş kısmında bulunur.

Zincir tahrikli ve kayış tahrikli kovalı elevatörler arasındaki temel fark, çekiş elemanında ve her sistemin uygun olduğu çalışma koşullarında yatmaktadır. Bantlı elevatörler, kovaları taşımak için kauçuk veya kumaş bir taşıma bandı kullanır; bu, sorunsuz, sessiz çalışma, kırılgan malzemelerde kovanın daha az aşınması ve daha yüksek çalışma hızları sunar; ancak bant gerginliği sorunlu hale gelmeden önce çalışma sıcaklığı, malzeme aşındırıcılığı ve maksimum kaldırma yüksekliği ile ilgili sınırlamalara sahiptir. Zincir tahrikli kovalı elevatörler aksine, önemli ölçüde daha yüksek sıcaklıklara dayanabilen, bir lastik bandı hızla tahrip edebilecek kaba, aşındırıcı ve ağır malzemeleri kaldırabilen ve daha yüksek kova dolum seviyeleriyle daha düşük hızlarda çalışabilen çelik zincirler kullanın; bu kombinasyon, zincirli elevatörleri çimento üretimi, madencilik, çelik fabrikası ham madde taşıma ve sıcak veya kimyasal açıdan agresif dökme katıların işlenmesi gibi ağır endüstriyel uygulamalar için tercih edilen seçenek haline getirir.

Zincir Tahrikli Kovalı Elevatörün Ana Bileşenleri

Her bir ana bileşenin işlevini anlamak, spesifikasyona, sorun gidermeye ve bakım planlamasına yardımcı olur. Zincirli kovalı elevatör, birbiriyle ve çalışma koşullarıyla doğru şekilde eşleştirilmesi gereken, birbirine bağlı birçok sistemden oluşur.

Kafa bölümü ve tahrik tertibatı

Baş bölümü asansörün üst kısmında bulunur ve tahrik dişlisini, şaftı, yatakları ve boşaltma oluğunu barındırır. Tahrik dişlisi zincirle iç içe geçer ve yüklü zinciri ve kepçeleri yükselen tarafta yukarıya çekmek için tahrik ünitesinden (tipik olarak bir dişli kutusu ve bazen bir akışkan kaplin veya değişken frekanslı tahrik aracılığıyla bağlanan bir elektrik motoru) torku iletir. Kafa bölümü aynı zamanda malzemenin kovalardan çıkış kanalına çıktığı boşaltma noktasını da sağlar. Kafa bölümünün geometrisi (dişli çapı, başlık şekli ve boşaltma kanalı açısı), boşaltmanın esas olarak santrifüjlü atışla mı, yerçekimiyle mi yoksa pozitif (kılavuzlu) boşaltmayla mı gerçekleşeceğini belirler; bunların her biri farklı malzeme türlerine ve çalışma hızlarına uygundur.

Önyükleme bölümü ve alma

Asansörün tabanındaki bagaj bölümü kuyruk dişlisini, malzeme yükleme girişini ve zincir germe sistemini barındırır. Malzeme bagaja ya bir giriş kanalı yoluyla yerçekimiyle (santrifüj yükleme) ya da bagajdaki bir havuzdan malzemeyi çeken kovalarla (kazmalı yükleme) beslenir. Germe mekanizması (tipik olarak bir vidalı gerdirme veya yer çekimiyle gerdirme) kuyruk mili konumunu hareket ettirerek zincirdeki gerilimi ayarlar, aşınma ve termal genleşmeden kaynaklanan zincir uzamasını telafi eder. Doğru zincir gerginliğini korumak, sorunsuz çalışma ve zincirin dişlilerden çıkmasını önlemek açısından kritik öneme sahiptir. Bagaj bölümü ayrıca, özellikle kepçelerin dolum sırasında malzeme yığınına tekrar tekrar çarptığı kazı yüklü asansörlerde, malzeme birikmesine ve aşınmaya en duyarlı konumdur.

Muhafaza ve muhafaza

Asansör mahfazası, kafa ile bagaj arasındaki dikey hat boyunca zincir ve kova düzeneğini çevreleyerek malzemeyi barındırır, tozu kontrol eder ve yapısal destek sağlar. Muhafazalar tipik olarak standart uygulamalar için yumuşak çelik plakadan, paslanmaz çelikten, aşınmaya dayanıklı çelikten veya aşındırıcı, yüksek sıcaklıktaki veya yüksek derecede aşındırıcı malzemeler için özel alaşımlı yapıdan üretilir. Muhafaza bölümleri, gerekli kaldırma yüksekliğine sahaya ve saha montajına nakliyeye olanak sağlamak için modüler uzunluklarda (genellikle bölüm başına 1,5 ila 3 metre) birbirine cıvatalanır. Muhafaza boyunca düzenli aralıklarla bulunan inceleme kapıları, çalışma sırasında zincire ve kovalara görsel erişim sağlar ve bakım ve tıkanıklıkların giderilmesini kolaylaştırır. Patlayıcı tozlu ortamlar için (bunun başlıca örneği tahıl taşımadır) mahfaza, geçerli ATEX veya eşdeğer toz patlamasını önleme veya havalandırma standartlarına uygun şekilde tasarlanmalı ve yapılmalıdır.

Zincirler

Zincir, zincir tahrikli kovalı elevatörün tanımlayıcı öğesidir ve her uygulamanın çekme yükü, aşınma, sıcaklık ve korozyon koşullarının kombinasyonuna göre seçilmelidir. Kovalı elevatörlerde kullanılan zincir türleri arasında dövme baklalı zincir (yuvarlak baklalı veya saplama baklalı zincir olarak da bilinir), dövülebilir demir zincir, dökme çelik zincir ve mühendislik sınıfı makaralı zincir bulunur. Dövme baklalı zincir, ağır hizmet madencilik ve çimento uygulamalarında en yaygın olanıdır; dövme çelik baklalar mükemmel yorulma direnci ve darbe dayanıklılığı sunar. Konsept olarak bisiklet veya motosiklet zincirine benzer, ancak çok daha ağır endüstriyel sınıflarda olan mühendislik sınıfı makaralı zincir, dişli bağlantısı için hassas adımın önemli olduğu ve makaralı zincirin dövme baklaya kıyasla daha düşük ağırlığının yüksek hızlı uygulamalar için avantajlı olduğu asansörlerde kullanılır. Zincir adımı (bağlantı noktaları arasındaki merkezden merkeze mesafe) kepçe aralığına ve dişli diş geometrisine tam olarak uymalıdır.

Kovalar

Kovalar are the carrying elements that scoop, transport, and discharge the material. They are manufactured in a range of materials — mild steel, high-chrome white iron, stainless steel, polyethylene, and nylon — and in several profile geometries suited to different material types and operating speeds. Pressed steel buckets are the standard for medium-duty applications. Cast iron or high-chrome white iron buckets are used for highly abrasive materials such as clinker, sand, and ore. Polyethylene and nylon buckets are used for food-grade, pharmaceutical, and mildly abrasive applications where contamination from metal particles is a concern. Bucket profile — the relationship between bucket width, projection (depth), and back-plate height — is matched to the material's bulk density, lump size, and flowability to achieve efficient filling and clean discharge.

Zincir Tahrikli Kovalı Elevatör Çeşitleri ve Çalışma Prensipleri

Zincir kovalı elevatörler zincir konfigürasyonuna, kova aralığına ve boşaltma yöntemine göre kategorize edilir. Her tip, belirli malzeme özellikleri ve kapasite gereksinimleri için optimize edilmiştir.

Kovaların, öndeki kovanın arkasının arkadaki kovadan malzeme boşaltmak için bir kılavuz yüzey görevi görecek kadar yakın yerleştirildiği sürekli kovalı elevatör, çalışma prensibinin santrifüjlü boşaltma türlerinden temel olarak farklı olması nedeniyle özel ilgiyi hak ediyor. Kafada, malzemeyi merkezkaç kuvvetiyle dışarı doğru atmak yerine, kovalar kafa dişlisinin üzerinden geçer ve ileri doğru eğilerek malzemeyi önceki kovanın arkasına ve oradan da boşaltma kanalına boşaltır. Bu pozitif boşaltma mekanizması, çalışma hızından bağımsızdır; bu, sürekli kovalı elevatörlerin santrifüj tiplere göre daha düşük hızlarda çalışmasına olanak tanır; bu, santrifüjlü boşaltmanın yüksek hızlı etkisinden zarar görebilecek kırılgan malzemeler ve santrifüj atışıyla kendi kendine temiz bir şekilde boşalamayan yapışkan veya yapışkan malzemeler için bir avantajdır.

Zincirli Kovalı Elevatörlerin Kapasite Hesaplaması ve Boyutlandırılması

Zincir tahrikli bir kovalı elevatörün doğru şekilde boyutlandırılması, gerekli hacimsel ve kütlesel üretim miktarının hesaplanmasını ve ardından bu verimi güvenilir bir şekilde sağlayan bir kova boyutu, kova aralığı, zincir hızı ve tahrik gücünün seçilmesini gerektirir. Boyutun altında boyutlandırma sistem darboğazı yaratır; Aşırı boyutlandırma sermaye israfına neden olur ve işletme maliyetini artırır. Aşağıdaki metodoloji önemli boyutlandırma adımlarını kapsamaktadır.

Hacimsel kapasite hesaplaması

Bir kovalı elevatörün teorik hacimsel kapasitesi, kova hacmi, kova doldurma faktörü, zincir hızı ve kova aralığından hesaplanır. Formül şu şekildedir: Q (m³/h) = (V × φ × 3600 × v) / a, burada V litre cinsinden kova hacmidir, φ doldurma faktörüdür (malzemenin akışkanlığına ve yükleme yöntemine bağlı olarak genellikle 0,6 ila 0,85), v saniye başına metre cinsinden zincir hızıdır ve a metre cinsinden kepçe adımıdır (kepçe bağlantı noktaları arasındaki boşluk). Kütle verimi daha sonra hacimsel kapasitenin malzeme kütle yoğunluğuyla çarpılmasıyla elde edilir. 2,0 ila 2,5 t/m³ demir cevheri gibi yüksek kütle yoğunluğuna sahip malzemeler için zincir ve kova, yalnızca hacimsel üretime değil, zincirin doğrusal metresi başına ortaya çıkan yüksek kütle yüküne göre seçilmelidir.

Zincir hızı seçimi

Kovalı elevatörlerdeki zincir hızı, eşdeğer bantlı elevatörlerdeki bant hızından önemli ölçüde daha düşüktür, bu da daha ağır zincir kütlesini ve dişli çark temasında zincir üzerinde aşırı merkezkaç kuvvetlerinden kaçınma ihtiyacını yansıtır. Tipik zincir hızları, ağır hizmet tipi çift zincirli yerçekimi boşaltmalı asansörler için 0,4 ila 1,0 m/s arasında değişir; santrifüjlü boşaltma türleri için 1,0 ila 1,8 m/s'ye yükselir ve herhangi bir zincirli asansör uygulaması için nadiren 2,0 m/s'yi aşar. Daha yüksek zincir hızları, belirli bir kova hacmi ve aralığı için kapasiteyi artırır, ancak aynı zamanda zincir aşınmasını, dişli aşınmasını ve kovalar bagaj bölümüne girerken zincir baklaları üzerindeki darbe yükünü artırır. Aşındırıcı, topaklı veya sıcaklığa duyarlı malzemeler için koruyucu zincir hızı seçimi, servis ömrünü önemli ölçüde uzatır.

Sürücü gücü hesaplaması

Zincirli kovalı elevatör için gereken tahrik gücü, malzemeyi kaldırmak için gereken güç (faydalı iş bileşeni) ile zincir sürtünmesi, kova hava direnci ve aktarma organı kayıpları tarafından tüketilen gücün toplamıdır. Kaldırma gücü: P_lift (kW) = (Q × H × g) / (3600 × η), burada Q, t/h cinsinden kütle verimidir, H metre cinsinden kaldırma yüksekliğidir, g yer çekimi ivmesidir (9,81 m/s²) ve η genel tahrik verimliliğidir (tipik olarak dişli kutusu ve zincir tahrik kayıpları toplamı için 0,85 ila 0,92). Toplam kurulu motor gücü, başlatma yüklerini, ara sıra oluşan aşırı yükleri ve zincir aşındıkça ve hizmet ömrü boyunca uzadıkça gelişen ek zincir sürtünmesini karşılamak için hesaplanan gereksinimin 1,25 ila 1,5 üzerinde bir hizmet faktörünü içerir.

Malzeme Uyumluluğu ve Uygulamaya Özel Hususlar

Zincir tahrikli kovalı elevatörler, bantlı elevatörlere göre daha geniş bir yelpazedeki zor malzemeleri işler, ancak her malzemenin işlenmesi aynı derecede kolay değildir. Aşağıdaki malzeme özelliklerinin asansör tasarımı ve bileşen seçimi için özel etkileri vardır.

• Yüksek sıcaklık malzemeleri: 80 ila 150°C arasındaki çimento klinkeri, kalsine alümina veya sıcak kül dahil olmak üzere 100°C'nin üzerindeki malzemeler, alaşımlı çelik bağlantılara sahip ısıya dayanıklı zincir yapısı, zincir bağlantılarında ve yataklarında yüksek sıcaklıkta yağlayıcılar ve plastik yerine çelik kovalar gerektirir. Muhafaza genleşme derzleri yapının termal büyümesine uyum sağlamalıdır. Polimer contalı standart makaralı zincir yaklaşık 80°C'nin üzerinde uygun değildir; Sürekli yüksek sıcaklıkta çalışma için dövme baklalı zincir veya yüksek sıcaklıkta makaralı zincir gereklidir.
• Son derece aşındırıcı malzemeler: Kuvarsit, silis kumu, klinker ve demir cevheri kova dudaklarında, kova sırtlarında ve bagaj oluğuna temas eden zincir bağlantılarında ciddi aşınmaya neden olur. Değiştirilebilir aşınma dudaklı yüksek kromlu beyaz demir veya hardox çelik kovalar, bu uygulamalarda servis ömrünü önemli ölçüde uzatır. Bagaj bölümü oluğu ve zincirin kasaya temas ettiği alanlar aşınmaya dayanıklı çelik veya seramik karolarla kaplanmalıdır. Zincir uzamasının aylık olarak izlenmesi ve orijinal hatve uzunluğunun %2 ila %3'ünü aşmadan önce zincirin değiştirilmesi, zincirin ani raydan çıkmasına neden olan dişli dişinin sıçramasını önler.
• Yapışkan ve yapışkan malzemeler: Islak kil, nemli kömür veya yapışkan kimyasallar kova yüzeylerine yapışabilir ve kafadan temiz bir şekilde boşaltılamayabilir, zamanla birikerek dengesizliğe, tıkanmaya ve sonunda mekanik arızaya neden olabilir. Pozitif boşaltmalı (sürekli kovalı) elevatör tipleri, santrifüjlü boşaltmaya göre bu sorunu en aza indirir. Kova yüzey işlemi (pürüzsüz yüzey, PTFE kaplama veya polietilen kova astarı) yapışmayı azaltır. Bazı kurulumlarda, malzemenin yapışkan malzemelerden salınmasına yardımcı olmak için baş kısmında vibratörler kullanılır.
• Patlayıcı veya yanıcı toz malzemeleri: Tahıl, un, şeker, kömür tozu ve birçok kimyasal tozlar, normal çalışma koşullarında asansör kasalarında patlayıcı toz-hava karışımları oluşturur. Bu malzemeleri taşıyan zincirli kovalı elevatörler, ATEX Bölge 21 veya eşdeğer standartlara göre tasarlanmalıdır - kasa üzerinde düzenli aralıklarla patlama havalandırma panelleri, anti-statik zincir ve kovalar, tüm metalik bileşenlerin topraklanması ve sürtünmeden dolayı ateşleme düzeyinde ısı üretebilecek kayış veya zincir kaymasını tespit etmek için hız izleme. Tahıl asansörü patlamaları tarihsel olarak çok sayıda ölüme neden olmuştur ve geçerli toz patlaması düzenlemelerine uygunluk, bu uygulamalar için tartışılamaz bir gerekliliktir.
• Aşındırıcı malzemeler: Amonyum nitrat veya potasyum klorür içeren gübreler, kimyasal tozlar veya nemli kıyı ortamlarındaki malzemeler yumuşak çelik zincir ve mahfaza bileşenlerinin hızlı korozyonuna neden olabilir. Düzenli inceleme ve değiştirme programları ile paslanmaz çelik zincir, paslanmaz çelik gövde yapısı veya koruyucu kaplamalar gereklidir. Galvanizli zincir sınırlı koruma sağlar; agresif kimyasal ortamlarda çinko kaplama hızla tükenir ve paslanmaz çelik, daha yüksek başlangıç ​​maliyetine rağmen daha dayanıklı bir çözümdür.

Zincir Seçimi ve Çekme Yükü Yönetimi

Zincir, zincir tahrikli kovalı elevatördeki en kritik ve arızalanmaya en yatkın bileşendir. Doğru zincir seçimi ve çekme yükü yönetimi, asansör tasarımında en önemli teknik kararlardır.

Maksimum zincir gerilimi, baş dişlinin yükselen yüklü tarafında meydana gelir ve yükselen taraftaki yüklü zincirin ve kovaların ağırlığı artı boş zinciri ve kovaları yerçekimine ve sürtünmeye karşı alçalan taraftaki çekmek için gereken gerilimin toplamıdır. Çift zincirli bir asansörde toplam gerilim iki zincir arasında eşit olarak paylaştırılır, dolayısıyla zincir başına çalışma gerilimi hesaplanan toplam gerilimin yarısı kadar olur. Seçilen zincirin, hesaplanan çalışma geriliminin önemli ölçüde üzerinde bir minimum kopma yüküne (MBL) sahip olması gerekir - MBL'ye karşı minimum 7:1 güvenlik faktörü, sürekli çalışan kovalı elevatör zincirleri için gelenekseldir; büyük parçalı malzemelerden kaynaklanan ciddi darbeli yükleme veya tam yüke karşı sık çalıştırmaların olduğu uygulamalar için 10:1'e yükselir.

Zincir yorgunluğu (tekrarlanan döngüsel yükleme altında zincir baklalarının giderek zayıflaması), bakımlı asansör zincirlerinde statik aşırı yükten ziyade birincil arıza modudur. Bir zincirin yorulma ömrü büyük ölçüde çalışma geriliminin MBL'ye oranına bağlıdır; MBL'lerinin daha düşük kısımlarında çalıştırılan zincirler, nominal kapasitelerine yaklaştırılan zincirlerden orantısız bir şekilde daha uzun süre dayanır. Hesaplamanın gerektirdiği minimum değerin üzerinde bir sonraki zincir boyutunun seçilmesi, daha ağır zincirin artan maliyetinin, zincir değişimi için planlanmamış aksama süresinin maliyetine kıyasla küçük olması nedeniyle, genellikle kullanım ömrü maliyeti açısından gerekçelendirilir.

Zincirli Asansör Güvenilirliğini Belirleyen Bakım Uygulamaları

Zincir tahrikli kovalı elevatör, mekanik olarak basit bir makinedir, ancak bakım ihmal edilirse hızla bozulur. Aşağıdaki bakım uygulamaları servis ömrü ve kullanılabilirlik üzerinde en büyük etkiye sahiptir.

• Zincir uzamasının izlenmesi: Zincir aşınma ölçer kullanarak veya on baklalı bölümün uzunluğunu ölçerek ve yeni zincirin nominal boyutuyla karşılaştırarak her üç ila altı ayda bir (aşındırıcı uygulamalarda daha sık) döngü etrafındaki birden fazla noktada zincir hatvesini ölçün. Uzama orijinal hatve uzunluğunun %2'sine ulaştığında zinciri değiştirin; bu noktada zincir artık dişli dişlerine doğru şekilde geçmeyecek ve dişli aşınmasının hızlanmasına ve zincirin atlama riskine neden olacaktır. Bu eşiğe ulaşılmadan zinciri değiştirmek, zinciri ve aşınmış dişlileri birlikte değiştirmekten çok daha ucuzdur.
• Zincir yağlaması: Zincir bağlantılarının pim ve burç aşınmasını azaltmak için yağlanması gerekir. Pek çok kovalı elevatör uygulamasında, zincir bir yağlama noktasından geçerken zincir pimlerine ölçülü miktarda yağlayıcı uygulayan otomatik zincir yağlama sistemleri, manuel yağlamaya göre daha tutarlı ve güvenilir yağlama sağlar. Yağlama maddesi spesifikasyonu, kullanılan malzemeyle uyumlu olmalıdır; gıda ve farmasötik uygulamalar için gıda sınıfı yağlayıcı gerekir ve bazı kimyasal uygulamalar, belirli solventlere veya aşındırıcılara dayanıklı yağlayıcılar gerektirir.
• Kovanın incelenmesi ve değiştirilmesi: Kova dudaklarını, arkalarını ve ataşman cıvata deliklerini aylık olarak inceleyin. Aşınmış kepçe dudakları doldurma verimliliğini azaltır ve malzemenin kepçe ile mahfaza arasındaki açıklıktan geriye düşmesine neden olur. Çatlamış veya kırılmış kovalar derhal değiştirilmelidir; elevatör kasasına bırakılan bir kova parçası zincir ile dişli arasına sıkışarak ani zincir arızasına veya muhafazanın hasar görmesine neden olabilir. Titreşim bağlantı elemanlarını giderek gevşettiğinden, cıvatalı kova ataşmanlarının doğru tork açısından her programlı muayenede kontrol edilmesi gerekir.
• Alma ayarı: Bagaj kısmındaki zincir sarkmasını kontrol edin ve her ay doğru zincir gerginliğini korumak için gergiyi ayarlayın. Yetersiz gerilim, mahfazaya temas edebilecek veya zincirin dişlilerden ayrılmasına neden olabilecek zincir sarkmasına neden olur. Aşırı gerilim zincirin, dişlinin ve yatağın aşınmasını hızlandırır ve tahrik güç tüketimini artırır. Her ayarlamada alım konumunu kaydedin; artan sarma uzatması eğilimi, zincir uzamasını gösterir ve zincirin ne zaman değiştirilmesi gerekeceğinin tahmin edilmesine yardımcı olur.
• Önyükleme bölümü temizliği: Çoğu uygulamada kaçınılmaz olan bagaj bölümünde malzeme birikmesi, kepçelerin kazma hareketine başlama seviyesini yükselterek kepçeleme direncini ve zincir gerginliğini artırır. Planlanmış manuel temizleme veya otomatik önyükleme seviyesi kontrol sistemleri yoluyla düzenli önyükleme temizliği, tutarlı yükleme koşullarını korur ve sürücü sistemini aşırı yükleyen önyükleme düzeyindeki dalgalanma riskini azaltır.

Zincir Tahrikli Kovalı Elevatörü Belirlerken veya Satın Alırken Nelere Dikkat Edilmeli?

Zincir tahrikli kovalı elevatör satın almak önemli bir sermaye yatırımıdır ve operasyonel performans ile toplam sahip olma maliyeti büyük ölçüde spesifikasyonun gerçek uygulama gereksinimlerine ne kadar iyi uyduğuna bağlıdır. Aşağıdaki değerlendirme çerçevesi, bir tedarikçiye veya tasarıma taahhütte bulunmadan önce çözülmesi gereken temel soruları kapsamaktadır.

• Malzeme tam olarak karakterize edildi mi? Tedarikçiye eksiksiz malzeme verileri sağlayın: kütle yoğunluğu (gevşek ve sıkıştırılmış), topak boyutu dağılımı, nem içeriği aralığı, sıcaklık aralığı, aşındırıcılık (aşındırıcı değerlendirme için Bond Work Index veya Mohs sertliği), durma açısı ve malzeme uyumluluğuyla ilgili tüm kimyasal özellikler. Eksik malzeme karakterizasyonu, asansörün düşük performansının ve erken aşınmasının en yaygın nedenidir. Malzeme mevsimsel olarak veya kaynağa göre değişiklik gösteriyorsa, ortalama koşullar yerine en kötü durum koşullarını belirtin.
• Gerekli kapasite nedir ve nasıl hesaplandı? Belirtilen kapasite gereksiniminin en yüksek görev (maksimum anlık verim) mi yoksa ortalama verim mi olduğunu doğrulayın. Hizmet faktörüyle en üst düzeyde görev tasarlayın. Tedarikçinin kapasite hesaplamasının, spesifik malzemeniz için doğru kütle yoğunluğunu ve doldurma faktörünü kullandığını doğrulayın; "benzer" malzemeler için genel doldurma faktörleri, yapışkan veya değişken malzemeler için gerçek üretimde önemli hatalara neden olabilir.
• Hangi zincir güvenlik faktörü uygulanıyor? Tedarikçiden çalışma gerilimini, zincir MBL'sini ve sonuçta ortaya çıkan güvenlik faktörünü gösteren zincir seçimi hesaplamalarını isteyin. Sürekli çalışma için MBL'ye karşı minimum 7:1 güvenlik faktörü uygundur; bundan daha azı sorgulanmalı ve gerekçelendirilmelidir. Güvenlik faktörünün yalnızca kararlı durum çalışma gerilimini değil, başlangıçtan tam yüke kadar olan dinamik yükleri de hesaba kattığını doğrulayın.
• Hangi erişim ve bakım hükümleri dahildir? Muayene kapılarının sayısını ve konumunu, baş ve bagaj bölümlerine erişim düzenlemesini, zincir germe ayarlama yöntemini ve erişim noktasını ve tahrik düzenlemesinin zincire veya muhafazaya zarar vermeden bakıma izin verip vermediğini doğrulayın. Denetimi ve bakımı zor olan asansörlerin bakımı düzgün şekilde yapılmayacak ve bu da erken arızalara ve plansız arıza sürelerine yol açacaktır.
• Standart olarak hangi güvenlik sistemleri dahildir? Asgari olarak, asansörün bir geri döndürmez durdurma cihazı (elektrik kesintisi durumunda ters dönüşü ve zincirin yük altında geri dönmesini önlemek için), bir hız monitörü (zincir kaymasını, kırılmasını veya tıkanmasını tespit etmek için) ve tahrik motorunda aşırı yük koruması içerdiğini doğrulayın. Patlayıcı toz uygulamaları için ATEX uyumluluk belgelerini ve patlama korumasına yönelik tasarım esaslarını doğrulayın.
• Yedek parçalar stokta tutuluyor mu? Tedarikçinin veya bölgesel distribütörün, satın aldığınız belirli asansör modeli ve boyutu için zincir (eşleşen yedek uzunluklar dahil), kova setleri ve dişliler gibi kritik aşınan parçaların stokunu elinde bulundurduğunu doğrulayın. Parça bulunamaması nedeniyle bir zincir veya kova arızasından sonra 24 ila 48 saat içinde hizmete döndürülemeyen bir asansör, üretim açısından kritik uygulamaların çoğu için kabul edilemez bir operasyonel risk profiline sahiptir.